تاملی بر دو روایت

روایت اول از حضرت رسول گرامی اسلام (ص) : ( بُعِثْتُ لأُتَمِّمَ‏ مَکارِمَ‏ الأَخْلاق‏ ) : هدف از بعثت من ، تتمیم و تکمیل مکارم اخلاق است

روایت دوم از امام صادق (ع) : ( مَنْ‏ سَرَّهُ‏ أَنْ‏ یَکُونَ‏ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ الْقَائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَ لْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِر ) : هر کس دوست دارد از یاران حضرت مهدی(ع) باشد ، منتظر ظهور باشد و در این مدت به ورع و پرهیزگاری و محاسن اخلاق اهتمام ورزد

طبق دو حدیث فوق ، هدف از بعثت و شرط یاور مهدی بودن ، داشتن مکارم و محاسن اخلاق است

آیا وجود ما مزیّن به اخلاق حسنه و مُبرّا از صفات رذیله است ؟ آیا تا کنون اصلا در این باره فکر کرده ایم ؟! آیا در عمرمان حداقل یک کتاب درباره اخلاق مطالعه کرده ایم تا اساسا بدانیم اخلاق حسنه چیست و صفات رذیله کدام است ؟! آیا درباره رفتار و اخلاق و صفات پیامبر اسلام و ائمه معصومین مطالعه ای داشته ایم ؟ چرا ؟ چرا این مسأله مهم که به عنوان هدف از بعثت خاتم انبیاء مطرح شده ، این چنین نزد ما بی اهمیت می باشد ؟!

آیا کافی است که بگوییم ما مسلمان و منتظریم در حالیکه شرط انتظار در وجود ما محقّق نیست ؟

وقتی منتظر مهمانی هستیم و مخصوصا اگر آن مهمان عزیز و گرامی باشد ، نخست جارو به دست می گیریم و اتاق ها و حیاط و حتی کوچه را از آشغال ها و کثافات پاکیزه می سازیم . حتی دستمال به دست گرفته و به گرد گیری شیشه ها و لامپ ها می پردازیم . وقتی خانه را کاملا از آشغال تمیز کردیم ، به تزیین آن می پردازیم . پُشتی ها و مبل ها را به طور منظم می چینیم و فضای خانه را با عطر خوشبو می کنیم و درب خانه و کوچه را چراغانی می نماییم . وقتی این دو کار { پیرایش و آرایش } تمام شد ، حق داریم بگوییم : ما منتظر مهمانی عزیز و گرامی هستیم و گر نه اگر دست روی دست بگذاریم و گوشه ای بنشینیم و در حالیکه خانه کثیف و نامرتب و غبارآلود است ، بگوییم : ما منتظر مهمانی عزیز هستیم ، می گویند : یا دروغ می گوید و اصلا مهمانی در کار نیست و یا مهمان بی اهمیت و بی ارزشی است نه عزیز و گرامی !

اگر حقیقتا منتظر حضرت بقیة الله هم هستیم ، باید خانه ی دل خود را از صفات رذیله پاکیزه کنیم و به صفات حسنه و اخلاق کریمه مزیّن سازیم که در روایت امام صادق (ع) از اولی با عنوان ورع و از دومی با عنوان محاسن الاخلاق یاد شد و بدیهی است که اولی بر دومی مقدم است ؛ زیرا صفات رذیله اثر اعمال صالح و صفات نیک را خنثی می سازند همچون موشی که در انبار گندم می افتد و گندم ها را از بین می برد

اول ای جان دفع شرّ موش کن بعد از آن در جمع گندم کوش کن

بعد از پیراستن و آراستن خانه دل و روح ، باید به زندگی ظاهری خود نیز نظری بیفکنیم . آیا اگر حضرت همین الآن به شهرمان تشریف بیاورند و بفرمایند : می خواهم به منزل شما بیایم ، حاضریم همراه حضرت به منزل خود بیاییم ؟ آیا اگر در منزل تجهیزات ماهواره داریم ، فورا برای آمدن حضرت اعلام آمادگی می کنیم ؟! آیا محتویات دستگاه رایانه ما به صورتی هست که با خیال راحت بتوانیم آن را جلوی حضرت روشن کنیم ؟ آیا حاضریم گوشی همراه خود را در اختیار حضرت قرار دهیم یا این کار را بعد از حذف پیامک ها و فیلم هایش می کنیم ؟! آیا معتقد نیستیم هم اکنون حضرت از تمام محتویات رایانه و گوشی همراه و حتی افکار و نیّات درونی ما مطلع هستند ؟ اگر آری ، پس چرا این قدر آسوده خاطریم ؟! کمی فکر کنیم و اگر به نتیجه ای رسیدیم دست به کار شویم . با جاروی توبه گناهان را پاک کنیم و با ریاضت و همت و استمداد از حضرت حق ، صفات رذیله را از وجودمان ریشه کن کنیم و زندگی مان را از هر آنچه می دانیم حضرت به آن راضی نیست ، پاکیزه سازیم تا با خیال راحت و از صمیم قلب بتوانیم ظهور حضرت را آرزو نماییم

سعی کن حرص و طمع خانه خرابت نکند غافل از واقعه ی روز حسابت نکند

ای که دم می زنی از دوستیِ احمد و آل آن چنان باش که ارباب جوابت نکند

/ 5 نظر / 24 بازدید
ریحان

سلام آقا وحید عجب به موقع تلنگر زدی............ عاقبت بخیر شی انشاا...

mohammad

به به حاجی خوشگلش کردی.

هانیه«پیچک»

سلام برادر انشاالله که خوبید مطلبتون مثل هیشه عالیه ماهم آپیم بما هم سر بزنید یا حق

وحید

وبلاگت عالیه[قلب] به ما هم سر بزن[چشمک]

محمدصالح

سلامي به گرمي افتاب دوست عزيزوبلاگ جالبي داريدخوشحال ميشم افتخاربديدبماسربزنيد باتشكر التماس دعا