تاريخ : ۱۳۸۸/٧/۱٤ | ٦:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : ...

غالبا در لطیفه های خود از عناوین ( تُرکه) ، (قزوینیه) ،

( رشتیه) و . . . 

 استفاده میکنیم . این کار علاوه بر اینکه به احتمال قوی منشأی

 استعماری دارد

؛

زیرا استعمار همواره به دنبال تفرقه انداختن بین قومیّتها و طوائف

 

بوده و هست ؛

 

و چه راهی برای رسیدن به این هدف بهتر از مطرح کردن هر

قومی به صفتی

زشت و آن را در د

هان سایر اقوام انداختن ؟!

علاوه بر این خود این کار از نظر اخلاقی و شرعی غیر قابل قبول

 است .

 

چگونه حاضر میشوید به اهالی رشت و لو به شوخی تهمت

دیّوثی یا به قزوینیها

تهمت لواط بزنید یا ترکها را انسانهائی نفهم و بیشعور جلوه

دهید؟! آیا نمیدانید

رشت و قزوین و تبریز چه علما و دانشمندانی داشته؟ میرزا

کوچک خان و آیه

الله بهجت رشتی ، شهریار و علامه ی طباطبائی ترک و

شهیدرجائی قزوینی

بوده است . اصولا آیا میدانید اگر کسی تهمت عمل نامشروع به

کسی بزند،شرعا

هشتاد تازیانه باید بخورد؟! گذشته از همه ی اینها وجدان ما

نباید راضی شود که

درباره ی یک اهالی یک شهر که همه شیعه و مسلمان هستند

چنین شوخیهای

شنیعی را بر زبان آوریم و گفتن ( یه ترک کافر ) هم مشکلی را

حل نمیکند .

تازه خیلی وقتها هم هویّت طرف دخالتی در محتوای لطیفه ندارد

 و صرفا از

روی عادت او را عنوان میکنیم . به عنوان مثال به این لطیفه دقت

 کنید :

به یه نفر میگن : کجا میری؟ میگه : دارم برمیگردم!

حالا چه نیازی است که بگوییم : به ترکه میگن : کجا میری . . .

بیایید شوخیهایمان را از تهمت و نسبت زشت و شبهه ی

شرعی پاکسازی کنیم



  • تبادل اطلاعات | پرشین بلاگ