تاريخ : ۱۳٩۱/۳/٢۳ | ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : ...
روایت اول از حضرت رسول گرامی اسلام (ص) : ( بُعِثْتُ لأُتَمِّمَ‏ مَکارِمَ‏ الأَخْلاق‏ ) : هدف از بعثت من ، تتمیم و تکمیل مکارم اخلاق است

روایت دوم از امام صادق (ع) : ( مَنْ‏ سَرَّهُ‏ أَنْ‏ یَکُونَ‏ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ الْقَائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَ لْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِر ) : هر کس دوست دارد از یاران حضرت مهدی(ع) باشد ، منتظر ظهور باشد و در این مدت به ورع و پرهیزگاری و محاسن اخلاق اهتمام ورزد

طبق دو حدیث فوق ، هدف از بعثت و شرط یاور مهدی بودن ، داشتن مکارم و محاسن اخلاق است

آیا وجود ما مزیّن به اخلاق حسنه و مُبرّا از صفات رذیله است ؟ آیا تا کنون اصلا در این باره فکر کرده ایم ؟! آیا در عمرمان حداقل یک کتاب درباره اخلاق مطالعه کرده ایم تا اساسا بدانیم اخلاق حسنه چیست و صفات رذیله کدام است ؟! آیا درباره رفتار و اخلاق و صفات پیامبر اسلام و ائمه معصومین مطالعه ای داشته ایم ؟ چرا ؟ چرا این مسأله مهم که به عنوان هدف از بعثت خاتم انبیاء مطرح شده ، این چنین نزد ما بی اهمیت می باشد ؟!

آیا کافی است که بگوییم ما مسلمان و منتظریم در حالیکه شرط انتظار در وجود ما محقّق نیست ؟

وقتی منتظر مهمانی هستیم و مخصوصا اگر آن مهمان عزیز و گرامی باشد ، نخست جارو به دست می گیریم و اتاق ها و حیاط و حتی کوچه را از آشغال ها و کثافات پاکیزه می سازیم . حتی دستمال به دست گرفته و به گرد گیری شیشه ها و لامپ ها می پردازیم . وقتی خانه را کاملا از آشغال تمیز کردیم ، به تزیین آن می پردازیم . پُشتی ها و مبل ها را به طور منظم می چینیم و فضای خانه را با عطر خوشبو می کنیم و درب خانه و کوچه را چراغانی می نماییم . وقتی این دو کار { پیرایش و آرایش } تمام شد ، حق داریم بگوییم : ما منتظر مهمانی عزیز و گرامی هستیم و گر نه اگر دست روی دست بگذاریم و گوشه ای بنشینیم و در حالیکه خانه کثیف و نامرتب و غبارآلود است ، بگوییم : ما منتظر مهمانی عزیز هستیم ، می گویند : یا دروغ می گوید و اصلا مهمانی در کار نیست و یا مهمان بی اهمیت و بی ارزشی است نه عزیز و گرامی !

اگر حقیقتا منتظر حضرت بقیة الله هم هستیم ، باید خانه ی دل خود را از صفات رذیله پاکیزه کنیم و به صفات حسنه و اخلاق کریمه مزیّن سازیم که در روایت امام صادق (ع) از اولی با عنوان ورع و از دومی با عنوان محاسن الاخلاق یاد شد و بدیهی است که اولی بر دومی مقدم است ؛ زیرا صفات رذیله اثر اعمال صالح و صفات نیک را خنثی می سازند همچون موشی که در انبار گندم می افتد و گندم ها را از بین می برد

اول ای جان دفع شرّ موش کن بعد از آن در جمع گندم کوش کن

بعد از پیراستن و آراستن خانه دل و روح ، باید به زندگی ظاهری خود نیز نظری بیفکنیم . آیا اگر حضرت همین الآن به شهرمان تشریف بیاورند و بفرمایند : می خواهم به منزل شما بیایم ، حاضریم همراه حضرت به منزل خود بیاییم ؟ آیا اگر در منزل تجهیزات ماهواره داریم ، فورا برای آمدن حضرت اعلام آمادگی می کنیم ؟! آیا محتویات دستگاه رایانه ما به صورتی هست که با خیال راحت بتوانیم آن را جلوی حضرت روشن کنیم ؟ آیا حاضریم گوشی همراه خود را در اختیار حضرت قرار دهیم یا این کار را بعد از حذف پیامک ها و فیلم هایش می کنیم ؟! آیا معتقد نیستیم هم اکنون حضرت از تمام محتویات رایانه و گوشی همراه و حتی افکار و نیّات درونی ما مطلع هستند ؟ اگر آری ، پس چرا این قدر آسوده خاطریم ؟! کمی فکر کنیم و اگر به نتیجه ای رسیدیم دست به کار شویم . با جاروی توبه گناهان را پاک کنیم و با ریاضت و همت و استمداد از حضرت حق ، صفات رذیله را از وجودمان ریشه کن کنیم و زندگی مان را از هر آنچه می دانیم حضرت به آن راضی نیست ، پاکیزه سازیم تا با خیال راحت و از صمیم قلب بتوانیم ظهور حضرت را آرزو نماییم

سعی کن حرص و طمع خانه خرابت نکند غافل از واقعه ی روز حسابت نکند

ای که دم می زنی از دوستیِ احمد و آل آن چنان باش که ارباب جوابت نکند



  • تبادل اطلاعات | پرشین بلاگ