تاريخ : ۱۳٩٠/٦/٢٤ | ٦:۳٦ ‎ب.ظ | نویسنده : ...

گریه ی همراه با تسلیم

پیامبر گرامی اسلام ( صلی الله علیه و آله ) در مرگ فرزند شیرخواره ی خود ابراهیم که 20 ماه بیشتر نداشت ، گریه ی زیادی نمودند به حدی که موجب اعتراض برخی از اصحاب شد : یا رسول الله شما همواره به ما می فرمایید در مرگ عزیزانمان صبر پیشه کنیم و بی تابی ننماییم . پس چرا خود شما . . . ؟
پیامبر فرمود : قلب می سوزد و اشک جاری می شود ولی سخن ناحق بر زبانم جاری نمی شود
یعنی : من هم انسانم و عاطفه دارم . اینطور نیست که هر چه ایمان انسان بیشتر شود ، سنگدل تر گردد ! انسان های کامل در همه صفات حتی رحم و رأفت کامل هستند . من که به شما می گویم : گریه و بی تابی نکنید . چون گریه ی شما غالبا گریه اعتراض و شکایت است و گرنه اگر مانند من دردل راضی به رضای الهی و تسلیم مُقدّرات او باشید ، گریه نه تنها عیب نیست بلکه نشانگر رحمت و رأفت است . حضرت یعقوب هم آنقدر در فراق یوسف گریست تا نابینا شد ولی می گفت : ( انّما أشکو  حُزنی و بثّی إلی الله ) از خدا شکایت کردن بد است نه به خدا شکایت نمودن
شما که گریه می کنید ، در لابلای آن می گویید : ای خدا ، من چه گناهی کرده بودم که بچه ام رو ازم گرفتی ؟ ترجمه ی این جمله این میشه که : ای خدا ، چرا این قدر ظالمی ؟! چون بدون اینکه گناهی کرده باشم ، آزارم دادی !
گاهی هم رویتان نمی شود به زبان بیاورید ولی زبان حالتان همین است !
یادمه که یکی از رفقا می گفت : برادرم از دنیا رفته بود و ما تازه از خاک سپاری جنازه اش برگشته بودیم . فضای خانه آکنده از غم و اندوه و حزن بود . هر چند لحظه بغض یکی می ترکید و صدای گریه اش خانه را پر می کرد و به دنبال گریه ی او بقیه نیز به گریه می آمدند . از همه بیشتر مادربزرگم که خیلی به نوه اش علاقه داشت گریه و زاری می کرد . ناگهان جمله ای گفت که همه ی حاضرین غمگین و گریان به خنده افتادند ! همینجوری که روی پاهاش می زد ، گفت : ای خدا ، مگه دستم بهت نرسه ، می دونم چی کارت کنم !



  • تبادل اطلاعات | پرشین بلاگ