تاريخ : ۱۳۸٩/٧/۱۱ | ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ | نویسنده : ...

آتش زدن خانه امام صادق(علیه السلام) به دستور منصور دوانیقی

 

منصور به حاکم خود در مکه و مدینه به نام «حسن بن زید» پیام داد که خانه امام صادق(علیه السلام) را بسوزان حاکم، این دستور را اجرا کرد، و مأمورانش به خانه امام صادق(علیه السلام) آتش افکندند به طورى که شعله هاى آن به در خانه و راهرو آن رسید امام صادق(علیه السلام) بیرون آمد و به درون آتش رفت و در حالى که در میان آتش قدم مى زد، مى فرمود: انا بن ابراهیم خلیل الله / یعنى همان گونه که جدم ابراهیم خلیل الله(علیه السلام) در آتش نمرودى نسوخت، من هم به اذن خدا نمى سوزم

یکى از شیعیان مى گوید: یک روز بعد از آتش زدن خانه امام صادق(علیه السلام) در مدینه به محضرش رفتم، دیدم بسیار غمگین است، و اشک از دیدگانش بر صورتش مى ریخت، پنداشتم از حادثه ی دیروز غمگین هستند و به خیال خود خواستم به حضرت دلداری دهم . عرض کردم :‌«چرا ناراحت و گریان هستید؟» فرمود: «دیروز وقتى که آتش در دالان خانه ام زبانه کشید، با اینکه من که مرد خانه بودم ، حضور داشتم ، دیدم بانوان خانه ، شیون کنان براى حفظ جان خود از آتش، از این سو به آن سو مى دوند، به یاد ترس و هراس اهل بیت جدم امام حسین (علیه السلام) افتادم که در روز عاشورا، دشمن به خیمه هاى آنها هجوم کرد، در حالى که نه اباعبدلله زنده بودند نه عباس و علی اکبر . . .

آتش به آشیانه ی مرغی نمی زنند

 گیرم که خیمه ، خیمه ی آل عبا نبود



  • تبادل اطلاعات | پرشین بلاگ