تاريخ : ۱۳۸٩/٦/٢۳ | ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : ...

 

چه کنیم که رحمت و مغفرت الهی شامل حالمان گردد و چرا ماه رمضان و شبهای قدر می آید و میرود و در وجود ما تغییر محسوسی روی نمیدهد و بعد از رمضان همان آدم قبل از رمضان هستیم و شاید هم بدتر !

شکی نیست که درب رحمت الهی هیچگاه بسته نمیشود ( لا

یغلق بابه ) و کسی از درگاه خدا رانده نمیگردد ( لا یُردُّ سائله )

پس از جانب او هیچ مانعی نیست و هر چه هست از ماست .

باید موانع را در خود جستجو و در رفع آنها بکوشیم تا قلب و روح

و باطن ما بتواند رحمت الهی را به خود جذب کند چرا که قلوب

ما مانند ظروفی است که زیر باران قرار دارد و هر کدام به

تناسب ظرفیت آن ، آب باران را به خود میگیرد ؛ قابلمه به اندازه

ی خود و کاسه و لیوان و استکان هم همینطور ولی ظرفی که

 برعکس روی زمین قرار دارد ، رویش به زمین و پشتش به

سوی آسمان است ، حتی اگر باران به شدت ببارد ، قطره ای

آب درون آن جمع نخواهد شد . قلبی هم پشت به خدا کرده ،

توانایی جذب رحمت الهی ندارد حتی اگر دستهای صاحب این

قلب  در شبهای قدر ، رو به آسمان باشد و الغوث الغوث بگوید !

 مهمّ اقبال قلب است نه بالا رفتن دست . قلبهای ما در زندگی

روزمرّه از خدا غافل است و فکر و ذکر و همّ و غمّ ما همه اش

 شده دنیا و مادیات به حدّی که حتّی در خواب هم ، خواب پاس

 شدن یا برگشت خوردن چک هایمان را میبینیم !



  • تبادل اطلاعات | پرشین بلاگ